می ترسم قفس پرنده ای باشم

می فهمم
دلت برای شنیدن غزلم
تنگ شده
بی تقصیر هم نیستم
تقصیری هم ندارم
قفسم نمی خواهد قفس تو باشد

روزی
پرنده ای به غزلم آمد
وسوسه ی قفس شدن اش شدم
پرنده
مثل تو نگاهم می کرد
- مثل تو
شگفتا!
تا گریز پرنده
غزلی
به سراغم نیامد... محمد علی بهمنی