به مریضی یکی سفارش کردکه فلانی است دکتری قابلپیش او رفت و زود شد معلومکه فلانی است دکتری قاتل ***رفت هنرپیشه ای در آخر بازیپیش نویسنده ای برای تجسسگفت: کجای نمایش از همه به بود؟گفت: همان پانزده دقیقه تنفس ***کنجکاوی ز عالمی پرسیدکز چه رو نام آدمی است(بشر)؟خنده ای کرد و در جوابش گفتچون دو ثلثش درست ب...

نه از خودم فرار کرده امنه از شمابه جستجوی کسی رفته ام که((مثل هیچ کس نیست)) نگران نباشیدیا با اوباز می گردمیا اوباز می گرداندتا مثل شما زندگی کنم***گاهی شعروادارم می کندخودم را بنویسممثل توکه گاه وادارم می کنیبه خودم فکر کنم xa0محمد علی بهمنی

آن که پا را می گزد مار است و مارو آن که ما را می گزد یار است و یارآنچه آقا می کند، ظلم است و ظلموآنچه نوکر می کند ، کار است و کارآنچه آقا می برد ، سود است و سودوآنچه نوکرد می برد، بار است و بارپیشه ی سنگین دلان ، زور است و زوردیده ی محنت کشان ، زار است و زارخدمت بیگانگان ،ننگ است و ننگصحبت نامحرمان،...

زآن لب شکرفشان شوری به جان داریم مایک نیستان ناله در هر استخوان داریم مادر بغل چون صبح چاک بی رفویی بیش نیستکز لباس هستی دامن فشان داریم ماتار و پود مخمل هستی بساط غفلتی استاز سر هر مو رگ خواب گران داریم ماچهره ای خورشید سیما ،لحمه ای از ما مپوششبنم آسا یک نگاه ناتوان داریم ماتا نفس باقی است ،از مهر...

شور دلها بود ترانه مانمک دیده ها فسانهٔ ما سر رفعت به عرش می سایدعلم آه عاشقانهٔ ماخرد افتاده بود صبح ازلبیخود از بادهٔ شبانهٔ مایادگار هزار رنگ گل استخس و خاشاک آشیانهٔ مادر محبّت دراز باد حزینعمر غمهای جاودانهٔ ما xa0حزین لاهیجی

گاهآدمی تنهاتر از آن است که سکوتش می گوید دیشب تنهایی امتا نوک مدادتآمده بوداگر می نوشتی ام!اگر می نوشتی ام! گاه تنهایی نهاتر از آن است که دیده شود *** کنار نشسته ها نشسته امشعرمبا جوان هادر پارک قدم می زند xa0محمد علی بهمنی

فقط بیست و هفت روزاز من بزرگتر است - اماهمه را مشتاق خود کرده درختها می گویند:تو اگر بیست و هفت روز هم از او بزرگتر بودیباز او را انتخاب می کردیم پرنده ها هم همین را می گویندماهی ها هم... ملالی نیست!بهار که خودش می داند xa0محمد علی بهمنی

گیرد شرار عبرت از بی بقایی مابرق آستین فشاند بر خودنمایی ماای عجز! همّتی کن ، تا بال و پر بریزیمصیّاد ما ندارد فکر رهایی ماما تو در حقیقت چون آتش و سپندیمای عشق! از تو آید مشکل گشایی ماای برهمن! نداری در پیش ما وقاریبرتر نشیند از کفر زهد ریایی ماغیرت اگر نمی شد مهر لب سپندممی سوخت عالمی را آتش نوایی...

می ترسم قفس پرنده ای باشمکه طبیعت آزادش می خواهد می فهممدلت برای شنیدن غزلمتنگ شدهبی تقصیر هم نیستمتقصیری هم ندارمقفسم نمی خواهد قفس تو باشد روزی پرنده ای به غزلم آمدوسوسه ی قفس شدن اش شدمپرندهمثل تو نگاهم می کرد- مثل توشگفتا!تا گریز پرندهغزلیبه سراغم نیامد... xa0محمد علی بهمنی

هر که آید چند روزی روی کاروعده پی در پی به مردم در دهدخواهد او با وعده های بی اساسخلق را در خواب غفلت سر دهدچون طبیب ماسیت می کوشد مدامتا به ما داروی خواب آور دهد ***هر زنی تا آن که با مردی نکرده است ازدواجبخت خود را جستجو در چشم مقبولش کندلیک بعد از آنکه با آقا زناشوئی نمودبخت خود را جستجو در جیب پ...

به مریضی یکی سفارش کردکه فلانی است دکتری قابلپیش او رفت و زود شد معلومکه فلانی است دکتری قاتل ***رفت هنرپیشه ای در آخر بازیپیش نویسنده ای برای تجسسگفت: کجای نمایش از همه به بود؟گفت: همان پانزده دقیقه تنفس ***کنجکاوی ز عالمی پرسیدکز چه رو نام آدمی است(بشر)؟خنده ای کرد و در جوابش گفتچون دو ثلثش درست ب...

نه از خودم فرار کرده امنه از شمابه جستجوی کسی رفته ام که((مثل هیچ کس نیست)) نگران نباشیدیا با اوباز می گردمیا اوباز می گرداندتا مثل شما زندگی کنم***گاهی شعروادارم می کندخودم را بنویسممثل توکه گاه وادارم می کنیبه خودم فکر کنم xa0محمد علی بهمنی

آن که پا را می گزد مار است و مارو آن که ما را می گزد یار است و یارآنچه آقا می کند، ظلم است و ظلموآنچه نوکر می کند ، کار است و کارآنچه آقا می برد ، سود است و سودوآنچه نوکرد می برد، بار است و بارپیشه ی سنگین دلان ، زور است و زوردیده ی محنت کشان ، زار است و زارخدمت بیگانگان ،ننگ است و ننگصحبت نامحرمان،...

زآن لب شکرفشان شوری به جان داریم مایک نیستان ناله در هر استخوان داریم مادر بغل چون صبح چاک بی رفویی بیش نیستکز لباس هستی دامن فشان داریم ماتار و پود مخمل هستی بساط غفلتی استاز سر هر مو رگ خواب گران داریم ماچهره ای خورشید سیما ،لحمه ای از ما مپوششبنم آسا یک نگاه ناتوان داریم ماتا نفس باقی است ،از مهر...

شور دلها بود ترانه مانمک دیده ها فسانهٔ ما سر رفعت به عرش می سایدعلم آه عاشقانهٔ ماخرد افتاده بود صبح ازلبیخود از بادهٔ شبانهٔ مایادگار هزار رنگ گل استخس و خاشاک آشیانهٔ مادر محبّت دراز باد حزینعمر غمهای جاودانهٔ ما xa0حزین لاهیجی

گاهآدمی تنهاتر از آن است که سکوتش می گوید دیشب تنهایی امتا نوک مدادتآمده بوداگر می نوشتی ام!اگر می نوشتی ام! گاه تنهایی نهاتر از آن است که دیده شود *** کنار نشسته ها نشسته امشعرمبا جوان هادر پارک قدم می زند xa0محمد علی بهمنی

فقط بیست و هفت روزاز من بزرگتر است - اماهمه را مشتاق خود کرده درختها می گویند:تو اگر بیست و هفت روز هم از او بزرگتر بودیباز او را انتخاب می کردیم پرنده ها هم همین را می گویندماهی ها هم... ملالی نیست!بهار که خودش می داند xa0محمد علی بهمنی

گیرد شرار عبرت از بی بقایی مابرق آستین فشاند بر خودنمایی ماای عجز! همّتی کن ، تا بال و پر بریزیمصیّاد ما ندارد فکر رهایی ماما تو در حقیقت چون آتش و سپندیمای عشق! از تو آید مشکل گشایی ماای برهمن! نداری در پیش ما وقاریبرتر نشیند از کفر زهد ریایی ماغیرت اگر نمی شد مهر لب سپندممی سوخت عالمی را آتش نوایی...

می ترسم قفس پرنده ای باشمکه طبیعت آزادش می خواهد می فهممدلت برای شنیدن غزلمتنگ شدهبی تقصیر هم نیستمتقصیری هم ندارمقفسم نمی خواهد قفس تو باشد روزی پرنده ای به غزلم آمدوسوسه ی قفس شدن اش شدمپرندهمثل تو نگاهم می کرد- مثل توشگفتا!تا گریز پرندهغزلیبه سراغم نیامد... xa0محمد علی بهمنی

هر که آید چند روزی روی کاروعده پی در پی به مردم در دهدخواهد او با وعده های بی اساسخلق را در خواب غفلت سر دهدچون طبیب ماسیت می کوشد مدامتا به ما داروی خواب آور دهد ***هر زنی تا آن که با مردی نکرده است ازدواجبخت خود را جستجو در چشم مقبولش کندلیک بعد از آنکه با آقا زناشوئی نمودبخت خود را جستجو در جیب پ...